Pannenkoeken met spijt

Het is jaren geleden, maar ik vergeet het nooit. Het was op Vlieland, op een terrasje in de zon. Mijn man en ik bestellen ieder een pannenkoek.

Een vriendelijk jong meisje, zo te zien een vakantiehulp, brengt de bestelling. Twee reusachtige pannenkoeken. We hebben na onze lange fietstocht best trek.

Pannenkoek.png

Als ik mijn pannenkoek doorsnijd begint de bovenkant langzaam van de onderkant weg te glijden. Het beslag ertussen baant zich een weg en vormt een kleverig spoor op het bord. Bij de spekpannenkoek van mijn man gaat het niet veel beter.Omdat ik echt honger heb begin ik toch maar te eten. Halverwege houd ik het voor gezien.

Als het meisje onze borden ophaalt vraagt ze vriendelijk of het gesmaakt heeft.

“Nou, niet echt, want de pannenkoeken waren niet gaar” antwoord ik. Ze glimlacht:“Oh, dat gebeurt hier wel vaker.” Dan vertrouwt ze ons toe: “Een volgende keer moet u er maar bij zeggen dat ze uw pannenkoek goed moeten doorbakken. Dat doe ik ook altijd. We mogen hier namelijk elke week zelf ook een pannenkoek eten en als ze niet gaar zijn, zijn ze eigenlijk niet te eten” Ze lacht ons nogmaals vriendelijk toe en haalt de rekening.

Verbluft en wat lacherig betalen we en geven zelfs fooi.

Achteraf heb ik spijt dat ik mijn feedback bij het afrekenen niet heb uitgebreid en verduidelijkt: “Dank je wel voor je vriendelijke bediening. Ik ben overigens wel bang dat jullie met ongare pannenkoeken klanten verspelen Wij zullen tenminste niemand aanraden om hier te gaan eten en zelf komen we natuurlijk ook niet meer.”