Puber of Volwassen

We hebben de verjaardag van mijn man groots gevierd met gasten uit alle perioden uit zijn leven. Er waren dus ook oud-leerlingen uit zijn begintijd als docent. Sommigen van hen kwamen destijds in het weekend helpen op het grote zeilschip dat we toen aan het opbouwen waren. Het was een fantastische tijd. Leerlingen kwamen bij ons over de vloer, we zaten soms met wel zijn tienen aan tafel. Inmiddels zijn het mannen en vrouwen met grote kinderen. Hen hadden we uitgenodigd. Zo ook Gosse

Gosse, destijds en ook nu nog, een idealistisch en ondernemend mens haalt tijdens het feest een herinnering op: “Hendrik, ik weet het nog goed. Ik spijbelde bij het leven en op een dag zei jij  terloops tegen mij: Gosse, als je op deze manier doorgaat op school, blijf je zitten. Dat weet je toch hé?

Het was de eerste keer dat ik me op school als een volwassene aangesproken voelde. Het was een stuk effectiever dan de preken die ik van andere docenten kreeg.”

Dat is het risico van preken.  Je woordkeus en toon bevatten altijd een extra boodschap,  één die los staat van de wat je de ander wilt zeggen. Dat is de relatieboodschap, Wie preekt zegt: Ik ben wijzer dan jij en ga je vertellen wat je moet doen.

Gosse zag zich toentertijd als volwassen, gelijkwaardig, hij wilde serieus genomen worden. Preken roept dan alleen maar weerstand op en schiet zijn doel voorbij.

Gosse bleef niet zitten.